Paspoortpiek

'Ja mevrouw, dat is de paspoortpiek.'

Ik sta bij balie 9 van de gemeente, met een afspraak om mijn paspoort te verlengen. Een afspraak die ik maanden geleden maakte. Eerder kon niet. En dat is dus de schuld van de paspoortpiek, volgens de medewerker die klokslag 9:00 uur de balie opent voor mij.

Nooit van gehoord, maar voor deze medewerker is deze paspoortpiek dagelijkse praktijk.

Volstrekt uit de lucht komen vallen, begrijp ik van haar.
Heel onlogisch, die piek.
Zomaar ineens, die wachttijden.

'Huh?', zeg ik. 'Hoe kan dat nou een verrassing zijn? Als de gemeente mij wel een brief kan sturen met een vriendelijke reminder dat mijn paspoort verlengd moet worden, dan kunnen jullie toch op elk moment voorspellen hoeveel paspoorten er verlengd gaan worden ...? Dat lijkt me nou zo voorspelbaar als wat.'

De medewerker verstaat mijn vraagteken als een oprecht geïnteresseerde vraag, niet als een wtf gemeente-sukkels. Dus ik krijg uitgelegd dat het natuurlijk niet helpt dat die Odido-hack klanten 'ineens' een ander paspoort willen.

Ja, da's een onverwachte paspoortpiek. Dat snap ik.

'Maar we hebben elk jaar een paspoortpiek,' zegt ze.
'Voor de zomer bedoelt u?' vraag ik nog.
'Nee, gewoon onverwacht ineens.'
Blijkbaar wordt de gemeente elk jaar (!) weer overvallen door een verrassende paspoortpiek.

Gelukkig werkt deze medewerker heel efficiënt waardoor ik weinig gelegenheid krijg om hier zo'n akkefietje van te maken waar ik bij tijd en wijle zo dol op ben.

Wel inspiratie uiteraard.
Over onverwacht gedoe en vertraging.
En over gedoe en vertraging dat juist behoorlijk voorspelbaar is.
En over cultuurverandering.

Want bij organisaties in verandering waar ik over de vloer kom, hebben ze vaak geen paspoortpiek, maar wel een hoop onverwacht, onlogisch gedoe. Dat onbegrijpelijke net-lekker-bezig-oh-toch-niet-gelazer. Vliegende-start-met-z'n-allen-oh-shit-ineens-vertraging-gedoe. En huh-waar-komt-dat-nou-weer-vandaan-weerstand.

Het soort gelazer dat ervaren wordt als volkomen onverwacht uit de lucht komen vallen, wat ik juist volkomen verwacht en voorspelbaar niet uit de lucht vind komen vallen.

Natuurlijk: veranderen is geen twee keer rechts, drie keer links, dat hoef ik jou niet te vertellen. Tegelijkertijd zit er wel logica in dat proces van veranderen. Waarmee een hoop van wat op het eerste gezicht chaotisch, onlogisch en gek lijkt in verandering, ineens heel voorspelbaar, logisch en normaal blijkt te zijn.

Geen idee of mijn gemeente zit te wachten op iemand die voor hen uitspelt welke paspoortpiek zij van een kilometer afstand kunnen zien aankomen - heb ik dan weer nul verstand van hè - maar ik weet wel dat organisaties baat hebben bij gedoe-en-vertraging-logica. Omdat veranderen een stuk makkelijker wordt van gelazer dat je van verre kunt zien aankomen.

Van veranderlogica krijg je minder veranderstress.
Direct.

Weten wélk gedoe maakt een enorm groot verschil. Gewoon weten welke tegenwind of sluierbewolking erbij hoort. En welke specifieke slagregens, tornado's en blikseminslagen in jouw organisatie nauwkeurig te voorspellen zijn.

Wil jij jouw organisatie een hoop veranderstress besparen door ze de weg te wijzen in het zompige verandermoeras? Heb jij trek in wat extra orde in de chaos en grip op verandergekte? Schrijf je dan nu in voor de driedaagse training Cultuurdingetjes! Tjokvol veranderlogica. En meteen een hoop antwoorden op al die typische onbegrijpelijke veranderfratsen, die voor jou dan ineens helemaal niet meer 'zomaar' uit de lucht komen vallen maar heel logisch zijn. Hebben?