Smokkelen is leuk. Smokkelen met afspraken, regels, procedures, opdrachten: allemaal geinig. Geeft een beetje sjeu in alles wat moet. De kunst van het smokkelen is zelfs letterlijk: je vermogen om iets van de ene plek naar de andere te brengen, over een grens heen. Daar moet je slim en inventief voor zijn.

Er wordt wat afgesmokkeld door organisaties in verandering. Natuurlijk geinig smokkelen met de bovenstroom ('ah joh, beetje ruim zien ...'). Of smokkelen met urgentie ('de soep wordt vast niet zo heet gegeten als-ie wordt opgediend'). Smokkelen met verlies ('maar het is voor jullie zelf ook beter toch ...?!'), 

Zodra jij als adviseur de schijnwerper zet op dat gesmokkel en op het desastreuze effect daarvan op een verandering, komt de gêne. En de schaamte over het leed dat mogelijk onbedoeld berokkend is met dat gesmokkel. Wat er geregeld uitziet als verzet, glasharde ontkenning of verontwaardiging over 'op alle slakken zout leggen.'

In verandering is smokkelen een last en een zegen. Het afzwakkende gesmokkel van organisaties maakt verandering moeilijker, niet makkelijker. Dat dat met de beste intenties gebeurt, verandert daar niks aan. In verandering is een aantal smokkelroutes zo voorspelbaar als een deur, die ga ik je vertellen op deze dag.

Deze dag gaat ook over slim smokkelen. Dat van jou, als adviseur. Want hoe krijg jij jouw systemische perspectief op verandering de organisatie ingesmokkeld? 's Middags krijg je daarom van mij een berg smokkelroutes waarmee jij jouw veranderverstand slim, handig en zonder wauwelen de organisatie in krijgt. Alle paadjes om de ogen, de oren en de deuren open te krijgen en je systemische smokkelwaar te laten landen.