Anti-blue-monday-recept

Ik heb mijn best gedaan om Blue Monday voorbij te laten gaan. Niet gelukt. Omdat ik gebeld werd voor een anti-blue-monday-recept. En toen moest ik. Weer.

Blue Monday is maar één dag per jaar. Vandaag ja. Maar ik zou er wel een dag per maand van willen maken. Niet omdat ik nou zo'n grote voorstander ben van droevig en somber en melancholiek door het leven gaan, maar omdat wij met z'n allen wat mij betreft wel iets meer oefening kunnen gebruiken voor het erkennen van verlies, afscheid en tegenslag. En iets meer ruimte zouden mogen maken voor weemoed. Ook dat niet omdat ik zo houd van weemoedig luisteren naar OG3ne met 'Het is o-oho-ver'. Wel omdat er een wijd-verbreid misverstand is dat het zou helpen om niet te blues-en. Want: alles wat je aandacht geeft groeit.

Systemisch gezien is het net anders. En ja, dat is hoe ik ernaar kijk, geen absolute waarheid, al zou ik het op een dag als vandaag graag tot het nieuwe evangelie bombarderen ... Alles wat erbij hoort en je negeert, heeft de neiging om zich via de achterdeur extra op te dringen. En verlies hoort erbij. Zeer hoort erbij. Afscheid hoort erbij. Als je nieuwe voornemens hebt voor 2023. Als je moet verhuizen naar een andere locatie. Als je fuseert. Als je de oude poldercultuur uit je vloerbedekking sloopt. En als je die nieuwe inclusieve erin legt. Elke verandering heeft een prijs. Ook als die verandering de allerliefste van je leven is. Dus ook als je toevallig twee weken geleden de postcodeloterij hebt gewonnen.

Veranderen wordt makkelijker als je de blues hebt over wat er verloren gaat. Echt waar. Als je weemoedig durft te zijn en verlies niet wegzet als minor details, gezeur over vroeger, weinig optimistisch en typisch iets voor treurwilgen die altijd blijven hangen in het verleden en weigeren door te gaan met hun leven. En dus ook als je de neiging onderdrukt om 'maar je krijgt er ook zoveel voor terug!' te stampvoeten.

Het beste anti-vroeger-langspeelplaat-recept is een echte, volvette Blue Monday. Zeker bij een cultuurverandering. Gewoon de tijd nemen om stil te staan bij wat er niet meer is. Wat echt, definitief voorbij is. En wat dat ooit betekend heeft voor je organisatie of je team. Als je een serieuze pest-hekel hebt aan 'al dat gejammer over vroeger met natte ogen uit de oude doos tappen' doe dan UITGEBREID Blue Monday. Als je het best kunt verdragen maar je wel zorgen maakt over de vertraging die het oplevert, doe het dan ook. Maak gebruik van dat jank-weer en doe het gewoon. Dan hoef je tijdens welke verandering dan ook echt een stuk minder tijd en energie te besteden aan al die verlies-oprispingen die overal en nergens de kop op blijven steken

Ik zeg niet dat het leuk is om te doen. Of fijn. Ik zeg alleen dat het helpt tegen eindeloos herhalen van verlies en weemoed over dat verlies. Simpelweg omdat je het niet meer wegmoffelt. Of omdenkt. Bijvangst is trouwens dat je mensen zich een stuk minder eenzaam voelen, maar als je dat een weinig zakelijke reden vindt: vooral laten gaan.

Je hebt deze boodschap geheid al vaker van mij gehoord. Dus je kan ook zeggen jaja nou weet ik het wel. Zolang organisaties in cultuurverandering hun medewerkers nog - uiteraard goedbedoeld - aan het joepie-infuus blijven hangen, weet ik dat de boodschap nog wat op herhaling kan. En zolang ik in de boekwinkel een moeder hoor vragen naar een leuk kinderboek over echtscheiding omdat zij - even goedbedoeld - de scheiding verkopen aan hun drie jonge kinderen als 'één groot avontuur' voor hen, in plaats van iets wat zo verdrietig is voor hen, blijf ik roeptoeteren over Blue Monday. Beter dan meppen toch?

sas
Door

sas

op 16 Jan 2023

Mooi en wrer treffend Maaike! Sommige organisaties zouden elke maand wel een blue monday mogen invoeren, dat zou een berg aan vertraging, verspilling, verwarring op andere terreinen voorkomen.

Peter Kanters
Door

Peter Kanters

op 16 Jan 2023

Zie je nou wel dat blues één van de mooiste muzieksoorten is, die je bij iedere verandering moet afspelen.

Ingrid Beerends
Door

Ingrid Beerends

op 20 Jan 2023

wat geweldig gezegd Peter Kanters! komt recht ook uit mijn hart!

Reactie plaatsen